Alejandro “Mono” Gonzales, Şili’de 1967’de Liseli bir öğrenciyken Şili Komünist Partisi’nin Gençlik Örgütünden bir grup başka liseli öğrenciyle birlikte Brigida Romana Parra duvar resmi kolektifinin kurucusu ve öncüsü oldu. Önceleri yalnızca duvara slogan yazıp parti ve örgüt amblemini yapıyorlardı. Giderek işçi ve emekçilere dönük, temel renklerle, yalın bir siyasal duvar resmi estetiği geliştirdiler. Duvar resimlerinin eskizini evde hazırlıyor, boyaları mağazalardan aşırıyor, geceleri ekip halinde duvar resimlerini boyamaya çıkıyorlardı. Biri kalın siyah çizgileri çiziyor, diğerlerinin her biri çizgilerin içini bir temel renkle boyuyor, iki kişi de sokağın başında ve sonunda gözcülük yapıyordu. Çünkü duvar resmi veya yazılaması yaparken polis ekiplerince görülmek, vurulmak demekti. Romana Parra duvar resminin genç tugayları, Allende döneminde en büyük serpilip gelişmeyi, çoğalmayı yaşadılar. Pinochet askeri faşist darbesinden sonra bir süre Avrupa’da ajit-prop duvar resimlerini sürdüren grup, sonrasında dağıldı. Romana Parra tugaylarından geriye onların büyük geleneğini daha bir yalınlaştırarak ve yine kalın siyah çizgiler ve temel renklerle, ama biraz daha soyutlaştırarak bugüne kadar sürdüren Alejandro “Yalnız” Gonzales oldu.