Gilbert Galcin, yönetici pozisyonda çalışmakta olduğu aydınlatma araçları fabrikasından 65 yaşında emekli olduğunda fotoğrafçılığa yeni başladı. Kendi foto-portreleri ve kendi çektiği fotoğrafları kendi geliştirdiği yeni bir tür fotomontaj tekniğiyle birleştirerek, kendine has, yeni bir kavramsal fotoğraf kulvarı açtı. Onun çalışmaları sistemin sözde sanat otoriteleri tarafından genellikle “absurd” veya “sürrealist” diye tanımlansa da, bizce kapitalizmdeki gerçek yaşamdaki sorunlarla eleştirel olarak uğraşan bir gerçekçilik de içerir. Bu tarzı ile, (kapitalizmdeki) yalnızlık, kadın erkek ve evlilik ilişkilerindeki yabancılaşma, düzenin sunduğu hayaller ile gerçeklerin zıtlığı gibi evrensel ve varoluşsal konuları, şiirsel bir fotoğraf ve fotomontaj diliyle işledi.