JEAN HERMANSON (İsveç, 1938-2012).
Sanayi işçisi bir ailenin çocuğuydu. Fotoğrafçılık eğitimi aldı ve tüm sanatını işçilere adadı. 1969’da tüm İsveç’i dolaşıp ilk foto-röportaj albümünü çıkardı: İnşaat işçileri. Ardından İspanya, İrlanda, Vietnam, Burkino Faso, Fildişi Sahilleri’ni dolaşıp işçi-emekçi fotoğrafları çekti. (Yalnızca İrlanda’da işçi fotoğrafı değil, İrlanda özgürlük mücadelesinin simgesi olarak gördüğü İrlandalı çocukların fotoğraflarını çekti). İsveç’te ise asıl Volvo otomobil fabrikasının kadın ve erkek işçilerinin fotoğraflarıyla tanınır. 1970’lerin sonundan itibaren işçi belgesel filmleri de çekti. Özellikle “Emeğin Kızları” adlı balık temizleme fabrikası kadın işçileri üzerine çektiği belgesel yankı yaratmış, iz bırakmıştır.
Jean Hermanson’ın müthiş işçi fotoğraflarının gücü şunlara dayanır: 1- İnsanın en güzel halinin çalışırken/üretirkenki olduğuna inanır. 2- İşçilere büyük bir sevgi ve saygı duyar. Onları fotoğraf sanatının nesnesi değil öznesi olarak görür, ve bu sevgi ve saygısını da fotoğraflarına muhakkak yansıtmayı bilir. 3- İşçilere poz verdirmez, suni poz ve mekan düzenlemesi yapmaz, işçileri en doğal çalışma ortamlarında,, beden ve yüz ifadeleriyle çeker. 4- Konstrastı güçlendiren, ayrıntıları ve arka plan derinliğini belirginleştiren bir siyah-beyaz tekniği kullanır.